بیماری مولتیپل اسکلروزیس

بیماری مولتیپل اسکلروزیس

بیماری مولتیپل اسکلروزیس با ایجاد اختلال در سیستم اعصاب مرکزی باعث مشکلاتی در ارسال و دریافت پیام های عصبی به مغز می شود. این بیماری مغز و نخاع را درگیر کرده و باعث سفت شدن بافت های عصبی می شود. نام دیگر این بیماری Ms می باشد که در بین مردم به این اسم شناخته شده است. در این بیماری فرد در فعالیتهای روزمره خود نظیر راه رفتن، صحبت کردن و دیدن دچار مشکلاتی می شود.
تاثیر بیماری مولتیپل اسکلروزیس بر اعصاب مرکزی
سیستم اعصاب با ماده ای از جنس چربی پوشانده شده است. این ماده به نام میلین بوده که نقش انتقال پیام های عصبی در رشته های عصبی را بر عهده دارد. در بیماری مولتیپل اسکلروزیس این ماده از بین رفته و بافت آسیب دیده جایگزین آن می شود. در صورتی که پیام ها به درستی به مغز نرسد کنترل فعالیت های بدن با اختلال مواجه شده و قابل کنترل نمی باشد. آزمایش هایی برای تشخیص این بیماری در  آزمایشگاه پزشکی انجام می شود.


علل بیماری مولتیپل اسکلروزیس

علت این بیماری به طور قطعی و مسلم هنوز مشخص نشده است. ولی احتمالاتی برای علل ایجاد بیماری مولتیپل اسکلروزیس در نظر گرفته اند که به شرح ذیل می باشد:
1. بر اثر ورود نوعی از باکتری یا ویروس به بدن امکان ابتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس یا Ms وجود دارد.
2. اختلال در عملکرد سیستم ایمنی بدن باعث می شود بدن به جای حمله برای از بین بردن ویروس و باکتری های مضر، سلول های بدن را هدف قرار دهد که عامل اختلال در سیستم ایمنی بدن قابل تشخیص نیست.

علائم بیماری مولتیپل اسکلروزیس

1. اختلال در بینایی فرد مانند تاری دید و دوبینی
2. عدم کنترل بدن در حالت تعادل و احساس گیجی در هنگام راه رفتن و بلند شدن
3. کشیدن پاها در هنگاه راه رفتن
4. گرفتگی در اندام های عضلانی
5. بی اختیاری ادرار و مدفوع
6. مشکلات جنسی نظیر عدم تمایل به رابطه جنسی
7. اختلال در صحبت کردن
8. فلج شدن قسمتی از بدن یا همه اجزای بدن
9. احساس ضعف و خستگی مفرط
10.ایجاد اختلال در حافظه و تمرکز
11. ایجاد اختلال در هماهنگی بین اعضای بدن در داشتن حرکات ظریف
12. احساس بی حسی و سوزن سوزن شدن مداوم در اندام های بدن

تشخیص بیماری مولتیپل اسکلروزیس

1. معاینه و بررسی سیستم عصبی بدن از طریق ارزیابی رفلکس، قدرت عضلات حالت تعادل، هماهنگی ، قسمت هایی که دارای بی حسی هستند و میزان بینایی
2. آزمایش تشخیصی به وسیله روش تصویر برداری MRI از ناحیه مغز و نخاع
3. آزمایش پتانسیل برانگیخته که توسط آن سرعت و درستی پیام های عصبی بررسی می شود .
4. کشیدن آب نخاع برای ارزیابی مایع مغزی نخاع برای بررسی علائم بیماری مولتیپل اسکلروزیس

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید چیست؟

آزمایشگاه ، آزمایشگاه پزشکی

این بیماری خود ایمنی بوده و در اثر التهاب مزمن مفصل ها به وجود می آید. به طور کل زمانی فرد به بیماری خود ایمنی مبتلا می شود که  بافت بدن توسط سیستم ایمنی خودی مورد تهاجم قرار می گیرد. روماتیسم مفصلی موجب التهاب، درد و تورم مفاصل می شود. این بیماری سیستمیک، مزمن بوده و در دراز مدت موجب تخریب مفاصل می گردد. آغاز این بیماری در هر سنی می تواند باشد اما بیشترین میزان شیوع آن در افراد 40-60 سال است.

سیستم ایمنی شامل مجموعه ای از سلول ها و پروتئین هایی به نام آنتی بادی است که جهت مقابله با عوامل بیماری زا ایجاد شده اند. در افرادی با بیماری های خود ایمنی آنتی بادی و سلول های ایمنی به بافت خودی حمله کرده و باعث ایجاد التهاب می شوند. در آرتریت روماتوئید ، سیستم ایمنی به سلول های سنوویوم اطراف مفاصل که مسئول ساخت مایع بین مفصلی هستند، حمله کرده و باعث ایجاد تغییرات در این بافت می شود. تاثیر آنتی بادی ها بر سلول های سینوویوم موجب افزایش لایه های این بافت شده و در نتیجه باعث ضخیم، متورم و ملتهب شدن آن می گردد. با ضخیم شدن لایه سینیوویال، ترشح مایع مفصلی نیزافزایش یافته که این امر باعث ایجاد تورم و بد شکلی در ساختار مفصل می گردد. همچنین ترشح ماده سایتوکاین از سلول های ایمنی نیز درافزایش التهاب و تخریب مفصل موثر است. به دنبال تورم مفاصل، لیگامان و تاندون های اطراف آن نیز تحت کشش قرار گرفته و به تدریج تضعیف می گردند. این ضعف موجب ناپایداری مفصل و در نهایت تغییر شکل آن می شود. به تدریج و با افزایش قطر لایه سینوویال، استخوان های اطراف مفصل نیز تحت تاثیر قرار می گیرند که این امر در ایجاد استخوان و تخریب بیشتربافت مفصل موثر است.

آزمایشات تشخیصی

علاوه بر بررسی نشانه های بالینی، برخی آزمایشات خون در تشخیص به موقع آرتریت روماتوئید موثراند از جمله این آزمایشات می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

Anti DNA

DNA

ANA Profile

ESR

CRP

P-ANCA

C-ANCA

Protein Electrophoresis

RF

Anti CCP

علائم آرتریت روماتوئید را می شناسید؟

مهمترین علائم آرتریت روماتوئید درد و خشکی صبحگاهی مفاصل به خصوص در دست ها همراه با احساس ضعف و خستگی است که به صورت تدریجی افزایش می یابد.

علائم آرتریت روماتوئید به سه دسته تقسیم میشوند:

علائم عمومی، علائم مفصلی و علائم غیر مفصلی

علائم عمومی

در 70 درصد موارد شروع آرتریت روماتوئید با علائم عمومی مانند ضعف، کاهش اشتها، درد مبهم عضلات و احساس خستگی است. بیمار ممکن است ماهها قبل از اینکه دچار درد و تورم مفصل شود این علائم را داشته باشد. علائم مفصلی در 30 درصد موارد شروع بیماری

دیده می شود که این علائم عبارتند از

• تورم مفصل

• احساس خشکی صبحگاهی مفاصل

• قرینه بودن مفاصل درگیر

علائم غیر مفصلی

این علائم در 40 درصد از بیماران وجود دارد و بیشتر در بیمارانی دیده میشود که Rheumatoid factor در آزمایش خون آنها بالا است. مهمترین این علائم عبارتند از:

• برجستگی های بدون درد زیر پوست که به آنها ندول های روماتیسمی Rheumatoid nodules میگویند و در یک چهارم بیماران وجود دارد. این برجستگی ها گاهی اوقات آسیب دیده و عفونی می شوند.

• درگیر شدن بافت ریه و پرده های اطراف آن که میتواند موجب تنگی نفس شود

• درگیر شدن عروق خونی در هر جایی از بدن که بیشتر در عروق پوست و دستگاه عصبی است ولی میتواند در عروق خونی روده، طحال، لوزالمعده، ریه، کبد، گره های لنفاوی و کبد هم باشد.

• التهاب در اطراف تاندون ها

• کم خونی

• تب